در آستانه 36سالگي!

اگر به کسی بگوییم که باید با فلان انسان ها همدردی کنیم و او بپرسد که چرا من باید با آنها همدردی کنم، پاسخی که می دهیم احتمالا این است که به او می گوییم، تصور کن خودت در آن شرایط بودی. آنگاه چه حسی داشتی؟ آیا انتظار نداشتی دیگران برایت همدردی کنند؟ بعبارتی همه این ماجرای همدردی ما انسان ها به دیگران و یا کمک کردن های افراد به همدیگر، در نهایت ناشی از تصور آن مشکلات برای خود است. اگر ما نتوانیم چنین تصوری برای خود داشته باشیم و یا اینکه در تصورمان، درد و رنج آن فرد را نتوانیم بازسازی کنیم، احتمالا توان همدردی و کمک به دیگران هم نخواهیم داشت. ما عملا چیزی بنام همدردی نسبت به دیگران نداریم؛ در واق...

اگر به کسی بگوییم که باید با فلان انسان ها همدردی کنیم و او بپرسد که چرا من باید با آنها همدردی کنم، پاسخی که می دهیم احتمالا این است که به او می گوییم، تصور کن خودت در آن شرایط بودی. آنگاه چه حسی داشتی؟ آیا انتظار نداشتی دیگران برایت همدردی کنند؟ بعبارتی همه این ماجرای همدردی ما انسان ها به دیگران ...