تاثیرات مدام محیط روی رفتارهای ما

1-

به دو گروه از افراد، جملات متفاوتی داده شد که بخوانند. به گروه اول، جملات حاوی مفاهیم و کلمات پیری، سستی، خستگی و امثال اینها بود. در گروه دوم، جملات حاوی مفاهیم جوانی، شادابی، تحرک و امثال اینها بود.

وقتی اینها را خواندند، از آنها خواسته شد که یک راهرو را طی کنند تا به سالن اجتماعات برسند. آزمایش نشان داد که افراد گروه اول، بطور معنی دار (بلحاظ آماری)، راهرو را کند تر و آهسته تر از گروه دوم طی کردند (نقل از کتاب روان شناسی اجتماعی ارنسون).

یعنی رفتار این افراد، بدون اینکه متوجه باشند، تا این حد تحت تاثیر چند جمله که خوانده بودند قرار گرفت و این نشان می دهد که ما گاهی رباتیک رفتار می کنیم. ربات هایی که بدون اینکه خودشان بدانند چرا کاری را آنگونه انجام می دهند، آن کار را تحت تاثیر یک عامل بیرونی، به شکل دیگری انجام می دهند.

مثلا دیدن و خوادن کلمه پیری، رفتار را رفتن افراد را آهسته تر و کندتر کرد. دیدن کلمات جوانی، رفتار راه رفتن آنها را تندتر کرد. در اتومبیل خود، آهنگ با ریتم تند پخش کنید، خودبخود سرعت تان افزایش پیدا میکند؛ آهنگ سنتی پخش کنید، سرعت تان متعادل و آرام تر می شود.

این البته بمعنی نفی رفتارهای آگاهانه نیست. ما بسیاری از رفتارها و کارها را آگاهانه و با فکر و منطق انجام می دهیم. ولی بایداذعان کرد قسمت ناآگاه ما نیز به همان قوتی که بخش آگاه ما فعالیت میکند، در حال فعالیت است و ما را به رفتارها و کارها و باورها وادارکاتی وامیدارد که اصلا فکرش را هم نمی کنیم.

رنگ قرمز می بینیم، خودبخود واکنش های خاصی در درون ما شکل می گیرید؛ رنگ سبز می بینیم، واکنش متفاوتی در ما برمی انگیزاند و اصولا مشاهده هر چیزی، می تواند حالتی خاص در درون ما برانگیزاند و رفتارهای دیگر ما را تحت تاثیر قرار دهد.

2-

ما اصولا هیچ رفتار خالصی انجام نمی دهیم. رفتار خالص بمعنی رفتاری فارغ از تاثیرات محیطی؛ ما همواره مثل جنینی هستیم که در کیسه آب محیط فعالیت می کنیم و تاثیرات و تغییرات این کیسه آب، نوع رفتار و چگونگی فکر کردن، حتی چگونگی استنتاج های منطقی و خلاصه همه چیزمان را تحت تاثیر قرار میدهد.

بنابراین کسی از خودش رفتار مبتنی بر عقلانیت و خواست ارادی خالص ندارد و نمی تواند داشته باشد. همگان و همه رفتارها، تحت تاثیر تشعشعات بیرون هستند و به همان اندازه شکل و فرم می گیرند.

نوع عقلانیت فلاسفه، میزان قوت و ضعف ادله آنها، میزان سهل و سخت گیریهای هر یک از آنها، میزان وسواس و آسان گیری آنها ،همگی متاثر از محیط است بدون اینکه خودشان متوجه باشند. محیط آنها را شکل و فرم می دهد. یک حادثه یا یک منظر طبیعی، می تواند نوع نگاه آنها را تلطیف با سخت کند.

انتخاب همسر، یک انتخاب خالص نیست بلکه انتخاب در آن لحظه است! اگر لحظه عوض شود، ممکن است انتخاب عوض شد بدون اینکه ویژگی های همسر عوض شده باشد. یک اتفاقا می تواند نظر ما سخت گیرانه یا آسان گیرانه کند.

3-

و خلاصه همه چیزمان چنین است.

در آستانه 36سالگي!...