1-
بسیار دیده ایم که برخی افراد، فرد خاصی را از ته دل نفرین می کنند و برایش آرزوی بدبختی و گرفتاری و مرگ میکنند. تصور عموم انسان ها بر این است که این نفرین ها، اگرچه ممکن است در همان لحظه اثر نداشته باشد ولی بتدریج جمع می شوند و بالاخره روزی گریبان او را می گیرد.
این انتظار گاهی سالیان سال طول می کشد و گاهی هم اصلا آب از آب تکان نمی خورد. اما همینکه مشکلی برای نفرین شونده ایجاد شود، فرد نفرین کننده تصور میکند که این بلا ناشی از آه دل او و امثال اوست!
اصلا هم برای او مهم نیست که چرا اینهمه سال طول کشیده و بعد از اینکه به هزاران نفر آسیب رسانده، تازه این بلا بر سر آن ظالم آمد. مهم این است که دل این نفرین کننده خنک شده و خودش را این حرف آرام میکند که بلاخره نفرین من اثر کرد و دنیا جواب بدی های او را داد.
2-
این نگاه، بنظر می رسد ناشی از استیصال فرد است. ناشی از این است که من خودم توان رویارویی با مخاطب منفور خود را ندارم و در نتیجه با نفرین کردن، این نقص را جبران می کنم و وقتی بعد از مدتی طولانی، اتفاقی برای او افتاد، ناچارا آنرا به خود ربط میدهم و آنرا ناشی از آه دل خود تلقی میکنم تا بدین ترتیب بتوانم برای خود وجهی قائل بوده باشم.
درحالیکه ما برای دنیا، پشیزی هم ارزش نداریم که ابر و باد و مه وخورشید و فلک در کار شوند که در روزی نامعلوم، بخاطر نفرت من، بلایی بر سر کسی بیاورد.
اگر هم بلایی بر سر او آمد، نتیجه عملکرد خود اوست و هیچ ربطی به نفرین کسی ندارد.
3-
البته یک حالت خاص وجود دارد و آن اینکه فردی را جلوی خودش نفرین کنیم و در این صورت، نه بخاطر حرف ما، بلکه بخاطر ترسی که فرد نفرین شده در درون خودش ایجاد میکند، روی رفتارش تاثیر بگذارد و در ذهنش با انتظار بلا همراه شود و از این طریق، برای خود بلا بیافریند.
اینهم ربطی به فرد نفرین کننده ندارد. دقیقا مثل فردی که بی خیال از جایی رد شود و به سلامت از آنجا عبور کند ولی اگر به او باتاکید بگوییم که وقتی از اینجا رد می شوی، خیلی دقت کن، همین توجه افراطی باعث می شود از حالت متعادل خارج شود.
اصولا نفرین، یک همچین خاصیتی دارد و نهایتا باعث میشود خود فرد نفرین شده، بخاطر ترسی که ممکن است در خودش ایجاد کند، از حالت تعادل همیشگی خارج شود والا اگر متوجه آن نفرین نشود، مثل همیشه کارش را انجام می دهد و نفرین کننده هم روی آب می کوبد!
4-
این نفرین، نه تنها روی نفرین شونده تاثیری ندارد بلکه می تواند روی نفرین کننده تاثیر سوء هم داشته باشد چون فضای ذهن او را مسموم می کند.
راه حال چیست؟ راهش این است که یا خودمان شخصا دخل طرف را بیاوریم و یا اگر نمی توانیم، با خودمان صادقانه بگوییم که نمی توانم غلطی کنیم و باید بنشینم تا «دستش ببند روزگار» و آنگاه بکام دوستان، دخلش بیاوریم!
در آستانه 36سالگي!...
ما را در سایت در آستانه 36سالگي! دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 13 تاريخ: پنجشنبه 22 آبان 1399 ساعت: 7:46