طبیعی بودن را دادیم، انسان شدن را گرفتیم!

انسان ها تا زمانیکه در حالت حیوانی زندگی می کردند، همه چیزشان طبیعی بود. مثل حیوانات که کاملا طبیعی زندگی می کنند و اینهمه حسابگری و پدرسوخته بازی که انسان ها دارند، جایی در زندگی آنها ندارد. مثل حیوانات، از خواب بیدار می شدند و غذایی شکار می کردند و می خوردند و احتمالا تا وعده غذایی بعدی شان، در جایی آرام می گرفتند.

همه چیز از آنجا شروع شد که لایه متمایز کننده مغزی ما رشد کرد و به بدترین شکل ممکنه اش در امروز رسید و انسان را به خطرناک ترین و آزارگرترین و درنده خو ترین موجود هستی تبدیل کرد.

موجودی که بر خلاف نسل اولیه خود، فقط برای غذا خوردن و رفع نیاز، درنده خویی مصلحتی ندارد بلکه هم بخاطر زیاده خواهی اش و هم بخاطر تفریحاتش و هم خوش گذرانی اش و حتی در شکل مدرن و متمدنش، در قالب باغ وحش، حیوانات دیگر را می کشد و حتی برای مصالح و منافع خود، به همنوع خود نیز رحم نمی کند.

از زمانیکه آن عقل مخصوص در ما قوت شکل گرفت، ما دیگر از حالت طبیعی خود خارج شدیم. در حال حاضر، بشر، یک موجود مصنوعی غیر طبیعی خطرناک است که روی زمین و در کنار سایر موجوداتی که هنوز طبیعی بودن خود را حفظ کرده اند، در حال زیستن است. همین غیر طبیعی بودنش باعث شده که طبیعت را نیز از حالت طبیعی خارج کند و زندگی خودش و دیگر حیوانات را به سمت نابودی کشانده است.

ما متفاوت بودن و انسان بودن را بدست آوردیم ولی به قیمت از دست دادن طبیعی بودن خودمان. همین مصنوعی بودنمان است که باعث اینهمه گرفتاری در همه چیزمان شده است. حتی در ارتباطات انسانی مان.

انسان های اولیه احتمالا مثل حیوانات، یک همنوع که می دیدند، رابطه و زندگی دو نفره شان شروع می شد ولی امروز، صدها فاکتور و شرط باید بررسی شود که شاید بتوانند به زور در کنار هم زندگی کنند. ما سیکل طبیعی و نرمال خود را به انسان شدن مان باختیم.

در آستانه 36سالگي!...