چرا با یک گل، بهار نشود؟!

1-

کارشناس اداره برق یکی از شهرستان ها بود که در یکی از این شبکه های استانی بی خاصیت و بودجه هدرکن داخلی، درباره مصرف برق صحبت می کرد.

می گفت حتی خاموش کردن یک لامپ اضافی هم تاثیر مهمی روی بار شبکه برق شهری دارد. باورش کمی سخت بود ولی توضیحش مرا متقاعد کرد. جان کلامش این بود که فرض کنیم 10 درصد از افراد، واقعا در مصرف برق صرفه جویی می کنند و لامپ اضافه را خاموش می کنند.

اهمیت این 10 درصد اینجاست که گرچه مشکل شبکه را حل نمیکنند ولی اگر همینها هم رعایت نکنند، آنگاه واقعا خاموشی مکرر رخ خواهد داد.

بعبارت دیگر، اگر چه با یک گل بهار نمی شود، ولی همین حالت نیمه بهار نیمه زمستانی، با از بین رفتن آن یک گل، به وضعیت زمستانی کامل بدل خواهد شد.

2-

گرچه در همه روزگاران، انسان ها آش دهان سوزی نبوده اند و با خون ریزی، تاریخ را بدینجا رسانده اند، ولی انصافا، انسانهای روزگار ما، روی همه تاریخ را سپید کردند و به نحو مایوس کننده ای، از خصلت های انسانی دور افتاده اند که "گویی نبوده است خود آشنایی".

با این حال، شاید 2 درصد از انسانها را بتوان دید که هنوز انسان مانده اند؛ هنوز آدامس شان را روی زمین تف نمیکنند، هنوز اگر یک موتوری به زمین بخورد، به سمت او می دوند و کمکش میکنند، هنوز آشغال های کوهنوردی شان را در طبیعت رها نمی کنند؛ هنوز از بریدن سر یک مرغ غمباد می گیردند و هنوز .... هنوز... هنوز.....

با دیدن اینها هنوز می توان گفت با یک گل، شاید بهار نشود، ولی زمستان هم مجال مصادره کامل زمانه را نمی یابد. درست است که این چند درصد کوچک، چندان به چشم نمی آیند، اما ارزش حضورشان در اینجاست که عدم حضورشان، دنیا را تماما لجن زار می کند و با حضورشان هنوز می توانیم بگوییم که گاه، با یک گل هم می توان امیدوار بود.

در آستانه 36سالگي!...